"With the riots getting out of hand, Croydon definitely is London's warzone."
Met deze geruststellende woorden in het hebberige achterhoofd vertrokken we twee weekjes geleden in ons rijdende pennenblik richting ons gehuurde appartement in de veelbelovende Londense wijk Croydon. De bivakmutsen waren netjes gestreken, de roestige koevoet lag in de achterbak en we hadden ruimte gelaten voor minstens drie fonkelnieuwe iPad tablets en een vers verdonkeremaande plasma televisie. De plunderpret was echter snel voorbij toen een leger schuimbekkende bobby's ons met traangas Trafalgar Square over joeg en onze vluchtauto na een wilde achtervolging dankzij aan flarden geschoten banden tegen de Big Ben tot stilstand kwam.
Kortom, vakantie in relvriendelijk Engeland...
...waar we voorafgaand aan London eerst in het morsdode Cliftonville rustig de tijd konden nemen ons rooflustige steeltochtje uit te stippelen...
...Fish & Chips pas Fish & Chips heet wanneer je de frietjes als handdoeken uit kan wringen en je naderhand pure azijn uit elke porie zweet...
...Canterbury Cathedral mij hevig heeft teleurgesteld omdat er in elk zelfrespecterend Engels ridderslot altijd wel een levensecht toneelgezelschap een robbertje Middeleeuws drama ten gehore brengt, maar ik nooit ergens een onthoofde Thomas Becket een okkie op zn kruin heb kunnen geven...
...Dover Castle er precies uitziet zoals je vroeger kasteeltjes tekende...
...het niet geheel onwenselijk was geweest om bij de White Cliffs of Dover een hekje van het één of ander in het kalk te slaan, zodat ik niet als een baby-olifant het flapje van vriend zn rugzak beet hoefde te houden uit angst exact 107 meter via puntige rotsen naar beneden te donderen...
...wij met gebundelde krachten hoogstpersoonlijk het hele zandstrand van Joss Bay plat probeerden te stampen...
...waar het in bitching bad ass London lijkt alsof je constant in een giganteske ansichtkaart slentert...
...er op dit punt dagelijks biljoenen toeristen overtuigd van hun eigen sneue humor heel pijnlijk het achterhaalde
"Hands down the best Abbey I've ever seen" grapje tussen Chandler en Joey naspelen...
...je in het waanzinnig imposante Hampton Court Palace gewoon een loos praatje over het weer in 1532 aan kon knopen met een heuse Henry VIII en een groet kon brengen aan zijn befaamde schaambuidel...
...flessenpost een grootse understatement is wanneer Trafalgar Square vast zou komen te zitten op een onbewoond eiland...
...Piccadilly Circus en West End ons geen Patrick Stewart of Ian McKellen heeft opgeleverd...
...The Tower Bridge eigenlijk de enige brug over de Theems is die niet wordt bewoond door levensmoede mensen in leegelopen Grote Smurfpakken en tandloze zwervers die een tweesnarige gitaar bespelen met een afgebroken plastic ijslepel...
...er in samenheuling met de afgekopte Thomas Becket in The Tower of London geen onthoofde Anne Boleyn rondliep...
...ik Doctor Who, Colin Farrell en E.T. in één was...
...en wij met allesverpletterende rode dubbeldekkers en ongenadig linksrijdend verkeer op de achtergrond het meest heroïsche shot van een belegd broodje ooit maakten ^-^
London.
Already booked our next stay in January ^-^
Eén camerakiekje.
