Thursday, July 16, 2009

Sloper

Peperduur retrobehang in zorgvuldige reepjes van de muur afschrapen, leren laarzen als krabpaal gebruiken terwijl er een speciaal gekocht bouwwerk van pluche en planken in de gang staat te verpieteren, een halfnaakte Barbie aan haar blonde vlechten door de flat heen slepen om vervolgens de helft van haar tiet te mismaken door er gedachtenloos op te kauwen, ten einde bij de Bron van Kaas te komen met vlijmscherpe nageltjes de koelkastrubbers perforeren...

Een dag uit het leven van Fable en hoe ik haar ervan verdenk zelfs in luierende toestand destructieve plannetjes te smeden.
Met mijn spullen in de hoofdrol natuurlijk. :P

Die spaarzame keer dat poes niet als een hysterische kanonskogel door het huis heen vliegt, ligt ze op haar rug achter het bed te niksen...


...een beetje naar een pluisje op de sprei te staren...


...terwijl de puur schapenwollen deken waar ze op ligt haar inspireert mijn wolvoorraad maar weer eens op te snorren en deze onherstelbaar stuk te bijten...


...om het spannend te houden moet vervolgens een ander pluisje nauwlettend worden gevolgd...


...en kan ze het niet laten te benadrukken hoe lelijk ze eigenlijk is...


...is ze snel afgeleid als ze zich kijkend naar mn laarzenverzameling bedenkt hoe leuk dat ook weer was toen de zool loskwam van de laars en ze urenlang de leren gespen heeft zitten te vermalen...


...maar natuurlijk nog sneller afgeleid door het pluisje in de lucht...


...kijk, en precies om voorgaande redenen is poes zo één keer per dag helemaal uitgeteld ^-^

11 comments:

Jappe said...

waarom hebben we dat beest eigenlijk?

Noni said...

Omdat ze één keer in het jaar een mug vangt die ons dan in ieder geval niet meer kan prikken :P

trudette, said...

Wat een lekker dier , om op te vreten, toch :)

Little Z said...

au - au - au - au!!! m'n buik!!! snik-snif, Ik kom niet meer bij! (en zooooooo herkenbaar). Tja, je moet er van houden....

(ook erg handig: die van mij vangt/eet spinnen (en nectarines maar dat is een ander verhaal))

Jolanda said...

Wat een prachtige ode aan de kat!

lisette said...

hahaha mooi... wel balen van al je huisraad maar zo'n verhaal en zo'n koppie tja..

Merel said...

Oh my God ik heb spierpijn in mn buik van het lachen, ik heb het stukje zelfs aan mn vriend voorgelezen, aangezien wij 2 van die stoere kattebeesten hebben kan ik me geheel inleven in dit hilarische stukje, maar aan de andere kant is het zoooo'n dotje op de foto's

Nogmaals een pluim een voor je geweldige verhaal

NoeKs blogt... said...

katten hebben gewoon het allerbeste dierenleven dat er is....

Essie's handcraft cuteness said...

Hahaha, wat herkenbaar dit kattenverhaal. Ik moest er erg om lachen. Die van ons doet ons huis van binnenuit op slot. Zodat wanneer je thuis komt van je werk, je je eigen huis niet meer in kan.

Knofje said...

Haha! die panfluitende peruaan toch :)

Martine said...

Heel herkenbaar,die kat van jou. De onze zou haar tweelingzusje kunnen zijn.Ze lijkt perfect op die van jou..
En ze zet ook haar nagels in ons behang waardoor het op sommige plaatsen in triepen hangt én ze is ook soms die hysterische kanonsbal...Zo herkenbaar ,wel grappiger als je 't bij een ander leest...
Maar toch kan je ze niet missen.