Loyale bloglezers die tegen beter weten in stiekempjes hoopten dat ik het versbakken jaar zou beteren met een verfrissende en blijgeestige kijk op de voortsukkelende dagen die ons beklemmen, moet ik helaas blij maken met een tot stinkende madenhoop vergane mus.
Fuck positief en de spreekwoordelijke schouders eronder. Oud & Nieuw is gewoon veruit de allerstomste feestdag van het jaar.
De jaarlijkse ziljoenenklapper, fikkende volkswagens en dronken buren daargelaten begon onze laatste dag van wederom een onbewogen en doodsaai jaar met koppijn, snot en een ruime selectie aan verschillende structuren van zurig kots. Lamlendig van koorts en gewikkeld in een muffe deken ramden we er een heel seizoen van Star Trek Voyager doorheen, legden we wedjes wie het langst de zompige oliebol binnen kon houden zonder het ding uit te braken en deelden we heel romantisch elk een uiteinde van een stuk toiletpapier in ons neusgat. Vervolgens werd ons een epilepterende compilatie van Neerlands hoogtepunten voorgeschoteld, keken wij met een half oog naar het dramatische aftelklokje, genoten wij een slotakkoord in het kots-salvo en was 2011 voorbij.
Voorbij. Ik haat nieuwjaar.
Nieuwjaar dwingt je om terug te kijken op de afgelopen twaalf maanden, pakt je bij je nek en ramt je voorover met je schrale loopneus op de feiten. Want ieder jaar realiseer ik me tijdens oudjaarsdag dat ik elk nieuwjaar weer op exact hetzelfde punt als voorgaande 31 december sta. Dat ik heb stil gestaan, maar er ondertussen wel weer een kruisje bij mag kerven. Natuurlijk zitten er best een paar hemelschampende uitschieters bij die een voorzichtige aai over de bol verdienen...maar hoe ik mn petieterige leventje ook volstouw met beproevingen en impulsieve uitdagingen, ik haal er amper voldoening uit, laat staan dat ik ook maar enigszins trots ben op de behaalde resultaten.
Kijk. En dit gebeurt er dus tijdens nieuwjaar. Reflectie.
I. Hate. It.
Hoe dan ook, zij die zich wensen te verkneukelen aan mijn oninteressante levenswandel geef ik 2011...
...welke begon met ons tweede barrel in anderhalf jaar omdat zn metallic paarse voorganger in de woorden van de smeer-aap in de vakgarage gewoon "helemaal stuk" was...
...gevolgd door ons derde barrel in anderhalf jaar omdat bovenstaande blauwe verrot geroeste tobbe bij regen tot aan de koppeling vol water liep en we hem dus heel achterbaks doch heel expres bij de dealer hebben ingeruild op een kurkdroge zonnige dag...
...hebben we ons met de meest vleiende sepia-filter op de prent gekiekt omdat je nooit weet wanneer mensen niet meer zullen zeggen dat je er uitziet als twintig...
...stampten we in mei het waanzinnig drukke Holy Stitch 5 uit de grond...
...met een dito bomvolle Holy Stitch 6 als onbetwistbare opvolger in november...
...waren er Indo's, pasteitjes en omgetrapte bakjes met borrelnoten op de onvervalste neven en nichtendag...
...heeft Londen ons hart gestolen...
...debuteerde ik met berghoge tegenzin als Zwarte Piet op mn oude basisschool, waar een klein knaapje bij het handjes schudden mijn handschoen te lang vasthield waardoor hij gillend in de veronderstelling was dat hij mn volledige hand eraf had getrokken...
...en heb ik eindelijk de bovenbuurman vermoord.
Stay pissed. Stay cranky.
Happy new year :P
Een suikerspinmachine.
