Showing posts with label Fable. Show all posts
Showing posts with label Fable. Show all posts

Monday, January 28, 2013

Troon

Dit is poes.
Op kromtrekkend warm laminaat op een driedubbel opgevouwen wollen deken op een groen kussentje van kapot gekrabd fleece met een opstaande donzige rand op een muf tapijt van haar eigen gemeleerde vacht naast de hel-hete gaskachel op de exacte hoogte van de vlammetjes :P

Monday, November 29, 2010

Poep

IJskrabbende buren met snotneus, hoestend startende rammelbakken, zacht vloekende loonslaven die de ochtenddienst draaien...winterweer is wederom op Nederland neergedaald en er is niks fijners dan je te verkneukelen aan het ongerief en novemberleed van je buren terwijl je zelf nog een halve meter onder je warme donsdeken wegduikt.
Normaal gesproken dan.

Het was vriend en uw immer prikkelbare ondergeschrevene na een fikse doch vermakelijke dronken burenruzie, een luidruchtige sekspartij van de onderburen en de zoveelste preventieve politie-inval naar een vermeende wietkwekerij namelijk eindelijk gelukt in slaap te sukkelen. De zatlappen hadden elkaar met kapotte bierflesjes bewusteloos geslagen, de seks was wurgseks gebleken, de wouten hadden we netjes doorgestuurd naar de buur waar we de grootste hekel aan hebben waardoor hij nu volkomen onterecht hoofdverdachte in een drugszaak is geworden en onze achtelijke aso-straat zou rond dit nachtelijk uur voorlopig rustig zijn.
Ook poes had een rustige nacht. Haar slaapritme loopt vreemd genoeg synchroon aan dat van ons, met als enige verschil dat ze altijd een keer naar haar poeppaleis moet ergens in het holst van de nacht.
En hier zit het woordgrapje.
Want ons harige stinkkanon heeft de irritante gewoonte om klauwen vol grit naar buiten te strooien als ze uit haar schijtkoepel stapt, gevolgd door een kalm loopje terug naar ons bed zodat ze lekker de meur van zich af kan laten waaien onder onze deken. Alleen deze keer hoorden we aansluitend op de kletterende gritnevel een afwijkend patroon in haar wandelstijl en was ze tot ons optimaal afgrijzen met haar net ontpoepte poepgat over het laminaat aan het schuren. Uiteraard begon ze van schrik als een idiote lijpkikker door de slaapkamer heen te rennen toen we het licht aandeden en spoorden onze pisnijdig hysterische geluiden en belachelijke vangbewegingen haar enkel aan om nog debieler door het vertrek te stuiteren. Toen we poes op een gegeven moment uit de lucht wisten te grijpen kwamen we er vomerend achter wat haar darmhol dwarszat en konden we kokhalzend concluderen dat poes bij het wassen ooit een lange haar heeft opgeslobberd...waar haar keutels zich vervolgens omheen hadden gedrukt waardoor haar uitwerpselen als een geregen ketting de buitenwereld in werden gescheten. Ook het vermelden waard is het feit dat poes deze netelige situatie niet zelf op kon lossen en dat vriend haar wriemelende lijf onder de linkerarm moest nemen zodat zijn rechterhand de popcornketting boven de wc uit haar reet kon trekken.
En dat was nog niet alles.
Want ik lag nog maar net weer onder eerdergenoemde warme dekens toen ik in de eerste instantie dacht dat poes nog een duister mopje had uitgehaald door haar afgekauwde speeltje mee onder de lakens te slepen. Dat het geen kattenspeeltje was realiseerde ik me toen ik de deken optilde en zag dat ik met mn blote kuit een snow angel van lauwe kattenstront uit had zitten smeren over het hoeslaken omdat ze tijdens haar sprintjes schijnbaar een deel van de lading op bed was verloren.
Dus daar stonden we dan geradbraakt in de huiskamer bij de gaskachel. Gedoucht en wel. Om vier uur 's ochtends. Terwijl het hele scala aan bepoept beddengoed reeds in de wasmachine stond te draaien en poes zich al weer knusjes had opgekruld op haar zachte kussen.

Slaap lekker.

Tuesday, July 27, 2010

Rotterdam

Geen neergestort plafondgruis meer in mn koffie, niet meer achter elke deurknop blijven haken met het ellenlange draad van de hersenplettende koptelefoon, eindelijk aan één stuk door ronken en niet wakker worden gehouden door een ontembare kudde lawaaiburen met kutmuziek op hoogst onchristelijke tijden...maar lekker vijf jaar slaap inhalen in Rotterdam, waar we voor een weekje in een kast van een huis in een überdeftige Rotterdamse buurt op drie lieve poezebeesten (respectievelijk Kittekat, Assepoes en Jujubus) passen en we met alles wat niet van ons is net doen alsof we stinkend rijk zijn :P

Wordt ongetwijfeld vervolgd...na het zoveelste dompeltje in het luxe bubbelbad met champagne natuurlijk :p

Stilte en rust. Ik zou bijna vergeten wat dat was ^-^

Monday, July 19, 2010

Wesp

Poes doet ook mee aan de warmte.
Waar ze in de wintermaanden krampachtig bezig is elk flauw zonnestraaltje uit de lucht te plukken en vreemd genoeg tot vermaak van zichzelf haar snorharen verschroeit aan de gaskachel, heeft plaats gemaakt voor gapen en niks doen en een eindeloos vervelend spelletje waarbij ze precies uitmikt in de luchtstroom van de ventilator te gaan zitten zodat zij met haar uitharende lijf lekker koel zit, maar ik een wind van zweterige kattenharen tegen me aan krijg gewaaid.
Het woest aanvallen en vervolgens opeten van de inmiddels aan flarden gereten fleece-deken ruilt ze in voor loompjes op haar rug naar het plafond staren en het vernielen van mn peperdure leren laarzen heeft ze vervangen door met een scheef hangend kopje wezenloos naar een buurkat te kijken die laveloos van de hitte ook niet meer voor elkaar krijgt dan net zo onnozel terug te loeren.
Zelfs een anders zo overheerlijk stukje verse palingworst laat ze staan en als poes niet vrijwillig mee wil helpen overtollige kilo's aan haar mollige lijfje te kweken...dan weet je zeker dat er wat mis is :P

Maar het kan nog mooier. En dat was eergisteren.
Als poes onder de indruk is van het een of ander of de informatie van die indruk simpelweg niet kan verwerken omdat haar hersentjes meer dan slapen en ademhalen gewoon niet kunnen behappen, dan begint ze als een bezetene te knipperen.
Met één oog welteverstaan.
Heftig knipperend zat poes dus in de bloedhete vensterbank zo goed en zo kwaad als haar lege hoofdje dat toe laat achter een bewegend object aan en ik was in de veronderstelling dat het een doorsnee vlieg wonder boven wonder was gelukt ons muurdikke fort van horrengaas te penetreren. Helaas bleek dit de criminele oom van het fladderende gespuis te zijn en binnen een nanoseconde vloog poes met een kreet door de lucht, lag er een wesp in twee stukken op de grond, was de oerdomme haarbal in het allesverslindende stofnest onder het bed geschoten, stutte ik een loodzwaar matras met mn rug en zat ik met gevaar voor eigen leven met een Hello Kitty-pincet voor haar inmiddels buitengewoon gigantische kin te zwaaien. Vriend kwam vervolgens met 170 uit zn werk naar Leeuwarden gerept en met veel kunst en vliegwerk hebben we de vlijmscherpe, rode gifangel uit haar belachelijk opgezwollen kin verwijderd en het kattebeest voor een anti-allergieprikje naar de dierenarts gebracht. Wij in pure paniek, poes hevig ontstemd omdat ze een gruwelijke hekel aan haar reiskoffer heeft en ze daarnaast ook nog eens slecht zicht had omdat haar kin haar gezicht bijna ontsteeg, en bij de thermometer in haar poephol omdat we er gelijk maar een poezen-APK achteraan hadden geplakt had ze het helemaal gehad en besloot poes dat ze zich beter kon houden bij het rustgevende kapotvreten van mijn laarzen.

Dus hebben wij ons raamwerk voorzien van wederom een laag horrengaas en wachten we rustig tot ons debieltje haar kin weer terugheeft ^-^

Friday, April 23, 2010

Poes

Suffe poes al een tijdje niet op dit blog gezien?

Not to worry, poes leent graag haar uilige lege schedeltje voor het vermaak van den bloglezer en poseert op bovenstaand plaatje met twee geknakte snorharen en een knipperend rechteroog, omdat er tijdens haar schepping temidden van het willekeurig samenrapen van DNA enkele vitale chromosoompjes buiten de mengkom zijn gevallen...en poes nu dus denkt dat ze een meeuw is en zonder besef van pijn of leermoment bij elke voorbij vliegende zeevogel haar hardleerse kop met een doffe bonk en een echo in het Grote Niks tegen het met poezensnot bestempelde raam aan beukt.

Vervolgens kijkt ze scheel naar haar eigen neus, perst er voor zover katten snavelgeluid kunnen produceren een slecht nagebootste meeuwenroep uit en maakt zich klaar voor de volgende craniumkraker :P
Maf beest. ^-^

Wednesday, December 2, 2009

Winter

Poes zit graag in dingen.
Figuurlijk als ze in mijn onbetaalbaar dure kleding of retro gordijnen zit, maar letterlijk als het gaat om de meest absurde plekjes...en dan het liefst zodanig bovenop onze spullen dat we ze op dat moment met geen mogelijkheid meer kunnen gebruiken :P

Met over- en onderbelichting als hoofdthema volgen hieronder een aantal prentjes van überverwende Fable in haar favoriete poses....


...bijvoorbeeld in een rugzak waarbij ze de volledige inhoud van snoeppapiertje tot documentatiemap lekker platwalst met haar dikke harige lijf...


...in de oranje poef met afneembaar deksel lekker comfortabel bovenop een keihard naaidoosje, telefoonladers en een hele kluwen stekkers...


...of gewoon bij baasje in de trui ^-^

Maf beest :P

Thursday, July 16, 2009

Sloper

Peperduur retrobehang in zorgvuldige reepjes van de muur afschrapen, leren laarzen als krabpaal gebruiken terwijl er een speciaal gekocht bouwwerk van pluche en planken in de gang staat te verpieteren, een halfnaakte Barbie aan haar blonde vlechten door de flat heen slepen om vervolgens de helft van haar tiet te mismaken door er gedachtenloos op te kauwen, ten einde bij de Bron van Kaas te komen met vlijmscherpe nageltjes de koelkastrubbers perforeren...

Een dag uit het leven van Fable en hoe ik haar ervan verdenk zelfs in luierende toestand destructieve plannetjes te smeden.
Met mijn spullen in de hoofdrol natuurlijk. :P

Die spaarzame keer dat poes niet als een hysterische kanonskogel door het huis heen vliegt, ligt ze op haar rug achter het bed te niksen...


...een beetje naar een pluisje op de sprei te staren...


...terwijl de puur schapenwollen deken waar ze op ligt haar inspireert mijn wolvoorraad maar weer eens op te snorren en deze onherstelbaar stuk te bijten...


...om het spannend te houden moet vervolgens een ander pluisje nauwlettend worden gevolgd...


...en kan ze het niet laten te benadrukken hoe lelijk ze eigenlijk is...


...is ze snel afgeleid als ze zich kijkend naar mn laarzenverzameling bedenkt hoe leuk dat ook weer was toen de zool loskwam van de laars en ze urenlang de leren gespen heeft zitten te vermalen...


...maar natuurlijk nog sneller afgeleid door het pluisje in de lucht...


...kijk, en precies om voorgaande redenen is poes zo één keer per dag helemaal uitgeteld ^-^

Tuesday, May 19, 2009

Kreupel

Vals beest.
Poes vond het weer eens nodig om ergens rond het flauwe ochtendkrieken klaarwakker en speels haar gemeen scherpe klauwtjes in de onderkant van mn voet te spiezen waardoor ik nu bij elke stap het idee heb dat er een egel in mn sok meerolt en lachwekkend mank door het huis heen hobbel.

En wanneer je dan slaapdronken vergaat van de pijn, zit dit je vergenoegd vanaf de bedrand aan te loeren.
Tss.

Monday, December 22, 2008

Onverstoord



Iemand geïnteresseerd in een tweetal prentjes van Fable die eigenlijk alleen maar fotogeniek is als ze ligt te ronken omdat ze bij het minste geluid van een camera als bij toverslag verandert in een piekig, onnozel kijkend wezen met verkreukelde snorharen en één halfgeopend oog?

Van Sinterklaas-hysterie naar kerst-gedruis...poes slaapt op haar oranje kussentje door alle drukte heen :)

Thursday, October 9, 2008

Kriebel



Hm. Gestoord.
Katten hebben een even interessant als bizar draaipunt als ze zich uitflapperen.

Friday, September 19, 2008

Router

Het resultaat van een poes met kale buik na sterillisatie.

Die warmt zich liggend aan de router :)

Sunday, August 31, 2008

Krols


In veel gevallen is een poes "hoorbaar krols" en kan ze makkelijk urenlang krijsen en mauwen. Dit houdt doorgaans na zo'n twee tot drie dagen op en begint pas weer na een week of drie, al zijn er ook poezen die een week lang krols zijn en de cyclus alweer starten na anderhalve week in plaats van drie.

Fable. Fable. Tsk. Tsk. Tsk.
Vakkundig heeft ze de nachten uit onze etmalen weten te zuiveren en al vijf dagen lang kijken onze dichtvallende oogjes en kuise hartjes opgelaten en radeloos naar de kronkelende scheepstoeter op de grond. Apatisch van slaaptekort worden we onderhand moeiteloos één met elk meubelstuk dat ook maar de suggestie van comfort verschaft en zouden we nog zittend op een versplinterde staak in slaap kunnen vallen.
Poes is namelijk met haar één jaar oud luidkeels krols en wil de hormonen bij gebrek aan mannelijke attentie bij voorkeur midden in de nacht via haar inmiddels schorre stembanden kwijt. Haar ogen staan op waanzin en haar immer tapdansende achterlijf wringt zich continu in bochten waar zelfs de Estlandse kampioen Twister spelen nog jaloers op zou worden. Ook beleeft ze de ernstige drang 's avonds op mijn kussen te gaan liggen en haar spinnende lijf als een vibrerende bontmuts om mijn hoofd te krullen, met als zwaarwegend argument dat ik de klok rond wakker moet worden gehouden.

Dus met het oog op de kattenbak op ons met waterballonnen bekogelde balkon en de daarbij geleverde ontsnappingsroute naar Boris en de zijnen gaat Fable morgen naar de dierenarts, waarbij ze bij haar de hormonale boosdoeners weghalen en bij ons een rib.
En ik ben trouwens wantrouwig geworden door de spookverhalen over poezen die tegen alle beloftes in na sterilisatie de natuur boven de Wet van de Medische Ingreep verkiezen en tot het eind der dagen krols blijven, tweede operaties die ondanks de fout van de dierenarts op eigen kosten moeten worden uitgevoerd omdat niet alles netjes is verwijderd of poezen die krols blijven omdat ze zichzelf het gebruik hebben aangeleerd.

Verras mij.

Friday, August 22, 2008

Fable. The update.

Sinds het laatste bulletin over Fable de Angstvallige hebben meerdere huishoudelijke pronkstukken hun weg naar de eeuwige jachtvelden gevonden, fungeert de meest fragiele en meest behoeftige plant natuurlijk als krabpaal, is er geen reepje behang meer veilig, slaapt ze het liefst bovenop mn duurste hoedjes die stuk voor stuk bezwijken onder haar gewicht en is ze er vooral niet fotogenieker op geworden.
Het bewijs volgt in vier foto's.







Gelukkig is ze schijtensbenauwd voor het toetsenbord en waagt ze zich met geen snorhaar in de buurt van het computerdomein, anders zou ze me haten voor het plaatsen van deze kiekjes :P

Monday, August 18, 2008

Fable. The reshoot.


Het is inderdaad maar goed dat ik onlangs een licht detective-ondergrondje heb gekweekt, anders had ik nooit geweten dat er ook echt een poes in huis rondtrippelt.

De ronde gaatjes en opstaande plukjes die ik met pijn in mn hart in de eerder zo egale lappen naaldvilt ontdekte waar overduidelijk een poes met haar vlijmscherpe nageltjes in om heeft zitten kneden.
Het boeket aan zwarte en bruine haren statisch verkleefd aan het beeldscherm en rijkelijk verspreid over de computertafel.
De placemat onder haar etensbakjes besmeurd met opgedroogde stukjes vlees omdat vlees uiteraard eerst uít het bakje moet worden gesleept en er náást moet worden gelegd alvorens het te nuttigen.
De omgevallen rij XboX-doosjes onder de tv waaruit blijkt dat ze waarachtig comfortabel ligt op een berg snoeren, kabels en stekkerdozen.
De honderden sporen aan witte pootjes op onze gitzwarte bank die bewijzen dat er wel degelijk gebruik wordt gemaakt van de kattenbak, maar dat we drastisch moeten overwegen over te stappen naar de stuifvrije korrelvariant van de Albert Heijn.

Na een paar helse nachten waarin de krolsheid het won van angst en paniekpoes Fable en haar gierende hormonen ons de godganse nacht wakker heeft gejammerd, is onze wollige stuiterbal eindelijk wat bijgetrokken, komt ze 's avonds zelfs bij ons op de bank zitten en gaat ze 's avonds op strooptocht door het huis.
Ze stuift nog steeds struikelend over alle drempels met een noodgang onder het bed als we de wc doortrekken of de koelkast opendoen, maar het begin is er...al laat Fobische Fable zich overdag nog steeds maar mondjesmaat zien :)

Wednesday, August 13, 2008

Hello Fable!

Blij nieuws! Blij nieuws! :)
Een nieuwe handlanger in onze vesting...


...Fable!


Eh, ik zou best een foto van ons kleine bundeltje paniek willen plaatsen, maar nadat ze ons heeft verbaasd door eerst tegen een glazen deur op te klimmen en peperdure Whiskas snoepjes te weigeren is ze onder de bank geschoten...en er sindsdien niet meer onder weggekomen :P

Here kitty kitty!