Laarzen. Hebben.

Het was Beëlzebub zelve die de oprichter van Ebay in zn oor fluisterde dat de zoete combinatie van kooplustige vrouwen en schoenzucht hem stinkend rijk zou maken. Dat ze elkaar krijsend de haren uit zullen rukken voor de perfecte laars. Dat ze zonder blikken of blozen bereid zullen zijn het torenhoge openingsbod te accepteren. Dat ze intens gelukkig worden van de geur van de vochtabsorberende zakjes en de aanblik van een onaangeroerde, nieuwe hak en zool.
En dat ze gemeen hoog zullen bieden op tweedehands laarzen...

En toegegeven, ook ik zit heel af en toe misselijk van adrenaline en hebberigheid met mn trillende wijsvinger op de linkermuisknop zonder te knipperen naar het aflopende klokje op mn beeldschermpje te staren, want zonder aankopen als deze verrukkelijke laarzen is mijn leven simpelweg niet compleet :P

I rest my case en ga kijken of ik al ben overboden : )


21:03: Ja dus. En zo tot het bittere eind van de veiling. Dag prachtige laarzen! Ik hoop dat jullie de hoogste bieder voor geen meter staan :P

Anna-Sophia en De Neus

Voluit heet ze Anna-Sophia Prudentia Adelheid Lustitia Temperantia Fortitudo Fides Spes Caritas Maria Apollonia Constanza Magdalena de Kuise de Platonische.

Maar we noemen haar Sneue Anna-Sophia.
En haar vriend De Neus.

Het was afgelopen vrijdag dan ook wel een latertje geworden. Pas om half één 's avonds kwam het zwaar Puriteinse koppel thuis van een zinderend avondje Rummikubben met denkbeeldige vrienden terwijl er doorgaans zelfs bij hoge uitzondering niet wordt afgeweken van het beangstigend vaste patroon waarbij de Neus elke avond om tien uur stipt de televisie uitknipt.
Of van het beangstigend vaste patroon waarbij elke zondag vier limegroene en drie turquoise handdoeken en dezelfde uitgetelde hoeveelheid gestopte sokken aan de waslijn wordt gehangen met als vaste prik precies één keer in de maand het beddengoed.
Of het standaard patroon van elke dag opstaan om 5:30 ook al is het weekend of een loze vrije dag om de verdere godganse dag geen stap buiten de deur te zetten.
Ook worden dezelfde denkbeeldige vrienden, mocht er al eens een levende ziel in hun kloosterflat langskomen, om precies vijf voor zes de deur uit gedirigeerd want den maaltijd moet in doodse stilte aan een zware eikenhouten tafel worden genuttigd met niemand anders dan je levensgezel en niets anders dan het getik van uit hout gekerfde lepels die met welgekozen gematigdheid de kruidenloze speltschrootsoep met aardperen en pastinaken van het bord naar de zwijgende mond brengen. Enkel verlicht door een stompje kaars van lijkenvet in het exacte midden van de tafel wordt er absoluut geen oogcontact gemaakt, laat staan genegenheid getoond en wordt er met gevouwen handen gewacht tot de ander klaar is met het maal.

Maar mocht de Neus dan eens in een zondige bui zijn en zoekend naar affectie van zijn Anna-Sophia uit zn kuisheidszak kruipen, wat eng genoeg nooit op een ander tijdstip plaatsvindt dan zaterdagnacht 3:30, is dit na een gepaste twee minuten ook al weer voorbij. Na gedane zaken wast hij zorgvuldig zijn onzedige handen, maakt zijn hoofd en neus vrij van onreine gedachten en geeft Anna-Sophia drie kussen op haar wang.


Indutten en vertrutten.
Brr.

Rups

Haakpoging één.

Toch knap dat deze mislukte knoperij wel wat wegheeft van een rups. Die vrijwilliger was voor de doorzaag-truc van een moordlustige goochelaar :S

kunstmarkt Dokkum

Met een duidelijk gevaar voor eigen leven stond ik afgelopen zaterdag op de twaalfde editie van de kunstmarkt in cultureel verantwoord Dokkum, stad van Bonifatius en Sonnema Berenburg.

Het weer was tegen alle voorspellingen in zonnig, de windwerende voorzorgsmaatregelen nodig, de mensen prettig en de standplaats kuitspier onvriendelijk aangezien we op de helling van een brug stonden. Omgeven door resten van de oude binnenstad keken we aan de voorkant van de kraam tegen schattige grachtenpandjes aan en hadden we aan de achterkant de mogelijkheid een vrije val van vier meter naar beneden in het water te maken met kans op onprettige tussenstop op een muurtje van keiharde klinkers.






Ook onmisbaar in Dokkum als vissersstad was de gebruikelijke oude zeeschuimer met draaiorgel inclusief onfrisse speelgoedaap die meerdere malen besloot halt te houden op een punt binnen mijn korte-lont-zone. Tot overmaat van ramp was de maestro in de beiaardier van de kerkklok opgestaan en al wedijverend met de orgelman werd ons gelijktijdig een dissonant samenspel ten gehore gebracht van een tandeloze palingvisser met een krakend orgel en een overgepassioneerde klokkenspeler die het idee had dat al het toegestroomde volk voor hem was gekomen.
Hij trakteerde ons na het vaste deuntje dat op elk heel uur wordt gespeeld op een toegift van maar liefst drie kwartier, en heeft toch minstens een derde van de omzet van elk aanwezig kraampje weggejaagd.

Hieronder tot slot een foto van mijzelf...toen ik de zeebonk een nieuw draaiorgelboek in zag leggen en de beiaardier zn vierde muziekstuk in hoorde zetten.





Maar ondanks de muzikale randversiering een leuke dag...met leuke winst :P


Meer kunstmarkt kiekjes?
Kijk even op www.oddandwoolly.nl onder het kopje foto's!

Creepy cute

Zal ik?
Of beter gezegd, kan ik het?

Amigurumi lonkt...en is met boeken met titels als Creepy Cute Crochet natuurlijk onweerstaanbaar :)